leoeosseus

Tuesday, 1 July 2008

Fusilando

Cando digo fusilar refírome a facer fotos doutras fotos que isto é outra das vantaxes das cámaras dixitais.


As últimas fotos que fusilei son do libro " A illa de Ons, unha cultura, unha identidade " onde saen fotos da década dos 60 feitas por un sueco que estudou antropoloxía e, despóis de estar nas illas Faroe, pasou a vivir na illa Ons. A vida fixo das súas e o sueco rematou por namorar e casar cunha moza da illa. Bueno, supoño que aquí haberá unha historia ben fermosa de amor esperando por unha película pero eu non vou facela. O que si vou facer é deixar fotos fusiladas dese libro feitas por un sueco que quixo retratar unha xente e uns costumes diferentes.
















Labels: , , ,

15 Comments:

At 02/07/2008, 13:42 , Blogger Frida said...

Gústame o concepto de fusilar fotos, é unha idea moi boa para conseguir imaxes que doutra maneira sería difícil.

Un saúdo.

 
At 02/07/2008, 18:57 , Blogger d´Agolada said...

Si, eu tamén fusilo algunhas fotos de cando en cando. Apertas.

 
At 02/07/2008, 22:52 , Blogger Suso Lista said...

Fíxate nos rostros das xentes, son a alegría pura.

 
At 02/07/2008, 23:12 , Blogger Kaplan said...

son a inocencia pura: o grande acontecemento, saír nunha fotografía...!

 
At 02/07/2008, 23:48 , Blogger L&M said...

o rosto da gente é fermoso mas as vacas som rijas como há tempo que nom se ve uma...

 
At 03/07/2008, 00:18 , Blogger busto.agolada said...

Eu non coñecía este significado do verbo fusilar. Pero é moito máis fermoso ca o outro que lle coñezo. E ademais é unha actividade que practico con moitísma frecuencia.
O mundo ido da illa de Ons é unha lección de historia recente. E as fotos son un tesouro. A cara da moza que leva o saco na cabeza reflicte todo no seu xesto.
Moi interesante.
Unha aperta.

 
At 03/07/2008, 01:17 , Blogger Nébeda said...

si, e agora a súa muller é un dos informantes máis importantes para os que buscamos saber un pouco máis da música tradicional. Pandereteira coma poucas.

 
At 03/07/2008, 12:06 , Blogger Manuel Lôpez Rodrígues said...

fermosas fotos

 
At 03/07/2008, 12:36 , Anonymous feiranta said...

o meu avó, Antonio "o Zabala" de Cangas traballou na illa máis de 15 anos coidando cabras e collendo toxo para as cortes. Como de pequeniño tivera a polio, non lle deixaran saír da illa para xogar con outros rapaces. Sempre me contou que pasara moita fame e moito frío, pero que botaba de menos o cheiro da illa. Eu, sendo de Cangas, nunca fun a Ons...

Unha aperta

 
At 03/07/2008, 13:49 , Blogger Mer said...

encántanme as fotos antigas!!

fusilar fotos, non o escoitara nunca, tomo nota

un bico

 
At 03/07/2008, 16:18 , Blogger Lúa said...

fermosas fotos, e fermosa illa, bicos

 
At 03/07/2008, 17:51 , Blogger vermella said...

Encántanme as fotos,a última é a expresión da naturalidade e ledicia,como se chama o fotográfo?
saúdos.

 
At 04/07/2008, 00:15 , Blogger Bota de Chaplin said...

Fermoso post cheo de fotos fusiladas que nos fusilan.

 
At 04/07/2008, 10:22 , Blogger Cuspedepita said...

Preciosas fotos.
¿Estarían cargando herba ou toxos no carro?
A min, que son de terra adentro, faime moita gracia ver facer estes labores agrícolas á beiriña do mar.

 
At 09/07/2008, 01:17 , Anonymous Zeltia said...

Conocí a Stephen Morlin el año pasado, mesa y mantel por medio. Un experto en embarcacións tradicionais galegas, coma a dorna. Un exemplo do que é atopar o que se quere facer na vida coma unha revelación.
A historia de amor de eses dous, ben valía a pena de facer unha película.

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

Links to this post:

Create a Link

<< Home