leoeosseus

Thursday, 17 January 2008

Fruita de casa

Para comer o taco no choio sempre levo fruita. Agora estou de sorte porque estamos na época das mandarinas, os kiwis e mazás da casa que non teñen igual no sabor. As mandarinas xa as rematei e mazás quedan mui poucas. Os kiwis, que houbo poucos este inverno pola seca; quedan para outra semana máis e logo acábanse. Logo toca mercar fruita e hai que escoller entre a variedade que hai. Así, por exemplo, en troques da mandarina caseira hai varios cítricos que me semellan novos e descoñecidos. Antes só había mandarinas e clementinas pero agora hai clauselinas e clemenvillas e muitas máis !. O que podían inventar dunha vez é unha fruita con sabor caseiro e deixarse de gaitas.

Labels: ,

13 Comments:

At 17/01/2008, 09:40 , Blogger Mer said...

Gústanme moito as mandarinas, de feito no inverno case é a única froita que como. Tamén piña natural que me encanta e acompáñoa con todo, fágoa volta e volta cos filetes de polo, así quentiña sácaselle a acidez.
No inverno tampouco como leituga, a miña avoa dicía, e as avoas son moi sabias, que a leituga era do verán, e tiña razón, a leituga de inverno nin tan sequera ten bo sabor. Onde se poña unha leituga da horta.
No verán qué ricas as claudias da horta da miña tía, que sempre se lle cargan as árbores que non damos comida.

 
At 17/01/2008, 10:06 , OpenID Meris said...

Co ben que sabe pasar por debaixo da maceira e coller unha mazá. Ou calquera outra arbore! Claro que non duran todo o ano, esa é a magoa...

 
At 17/01/2008, 10:56 , Blogger abueloscrisytoño said...

Canta razon tendes, o mismo pasa cos polos da casa.

 
At 17/01/2008, 10:56 , Anonymous peke said...

Dentro de nada empeza a froita de primavera e verán. O tempo pasa tan rápido...

 
At 17/01/2008, 21:57 , Blogger oko said...

cando fago zume, non deixo de pensar nos incribles limóns que medran no limoeiro da miña casa, mentres exprimo estes de aquí, todos escuchimizados...

 
At 17/01/2008, 22:48 , Blogger Pau said...

De pequeno recordo que ia aos naranxos e exprimia as naranxas directamente na boca.
Este hai unha chea de naranxas na miña casa

 
At 17/01/2008, 23:01 , Anonymous chelo said...

Apoiote 100% no que pides, como se nota a diferencia, polo de agora inda me quedan algunhas reserviñas...
Bqñs.

 
At 17/01/2008, 23:11 , Blogger Aurora said...

AMEN!!!
nin cheiran, nin teñen sabor, canto recordo as fresas silvestres, e as mazás que con só acercar o nariz, xa sabían ben, co olor.
Eres un pequeno privilexiado, que o saibas!
;-)
un bico

 
At 18/01/2008, 00:21 , Blogger busto.agolada said...

Pois eu non sei que lle fan á froita para non saber igual cás que recolemos da árbore.
As da foto parecen ben gorentosas. Nós aquí non podemos colleitar nin kiwis nin mandarinas. O clima non o permite.
Bo proveito. E unha aperta.

 
At 18/01/2008, 12:40 , Blogger Berta Helena said...

Pois. Também acho.

Um abraço desde esta Ilha no Atlântico.

 
At 18/01/2008, 14:19 , Anonymous F. Miguez said...

A friota da casa é unha de esas cousas que non hai cartos que a pague. ¡Longa vida ás nosas hortas, eiras e lugares, cheos de frutais e outras minas de ouro!
Unha aperta.

 
At 19/01/2008, 01:51 , Blogger mamiago said...

ummm, qué rica! unha macedonia casera!

 
At 19/01/2008, 17:12 , Blogger paideleo said...

Co este posteo quero render homenaxe a esta natureza que nos dá semellantes marabillas e á que deberiamos estar profundamente agradecidos.

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

Links to this post:

Create a Link

<< Home