leoeosseus

Thursday, 20 December 2007

Historia de Balbino



Balbino tivo moitos irmáns; algúns maiores e outros máis pequenos e non todos chegaron aos dez anos. El era vivo e tiña un don especial cos animais que semellaba que lle facían caso. Medrou con dificultades no medio dun ambiente pobre pero conservando unha forma de ser leda e unha forza de vontade enorme. Falaba moito e era botado para adiante. Cando chegou o momento da guerra civil creu os cantos de serea que falaban de patria, orgullo e orde. Non tiña dezaoito anos, mentiu na idade e meteuse vontario. Non destacaba especialmente pero ía dos primeiros aos sitios máis perigosos e así foi coa División Azul a terras rusas, a terras inimigas en mans de demos. Nese momento mandou esta foto para tranquilizar á familia dicindo que estaba na cruzada especial para redimir os comunistas. Non lle foi ben nin a el nin ao seu exército e o inverno, as distancias, as traicións foron calamidades que foron liquidando ós poucos ou ós moitos a División Azul. El caeu enfermo e deixárono atrás dándoo case por morto. Houbo un ataque do inimigo e el matou a un rapaz coma el pero do outro exército. Era el ou o outro e salvouse el. Víase moi mal e mudou o seu uniforme polo do inimigo por seguridade e para ter calor e caeu inconsciente. Cando espertou estaba rodeado de xente de rasgos asiáticos como lembraba nun dos poucos libros que viu diante. Falaban extraño pero amigable e levárono nun trineo tirado por renos. Acollérono no seu poboado de tendas de peles e botou unha tempada repóndose das enfermidades e das feridas de guerra. Aprendía rapidamente o idioma dos Nenets que o acolleron e recuperou a vida e as súas forzas. Coa chegada da primavera tocou mudar de lugar e seguiu co esa xente acolledora e sinxela. Balbino era forte e foi adiante. Aprendía rapidamente os costumes do pobo que o acolleu e a súa forma de vida que xiraba ó redor da caza, da pesca e cría de renos. A vida bulía e xurdiu o amor entre Balbino e Enej Ja que casaron seguindo os ritos Nenets. Balbino e a súa xente viviron felices uns anos pero chegaron compañías petrolíferas e madereiras ao paraíso Nenet. A súa xente foi discriminada na súa propia terra e tiveron que marchar. Cruzaron a Siberia en dirección leste durante un longo periodo de tempo loitando contra os pobos cos que se cruzaban e pasando calamidades. Cando chegaron ao mar decidiron deter o seu camiño porque toparon unha terra parecida á súa con xentes que os acolleron: os Even. Balbino empezaba a facerse vello pero era un mestre domando renos e construindo trineos. Ata que un día chegou un vello vestido de vermello que necesitaba un chófer para trineos experimentado...Pero isto xa é outra historia.

Labels: ,

16 Comments:

At 21/12/2007, 09:02 , Blogger paideleo said...

Balbino existiu. É un tíobisavó do Leo que foi " vontario " a Rusia coa Brigada Azul. Nunca máis soubemos del. Este texto é unha homaxe para Balbino.

 
At 21/12/2007, 19:45 , Blogger APÁTRIDA said...

Fermosa forma de rescatar a Balbino do esquecemento. A maxia ea imaxinación recuperan vidas perdidas na memoria
É quen sabe si este nadal, Balbino conduce o trineo cos agasallos para Leo.
Bon Nadal e Feliz aano para todos vos.

 
At 22/12/2007, 10:00 , Blogger abueloscrisytoño said...

Fermosa historia,Seguro que iso foi o que pasou.

 
At 22/12/2007, 10:04 , Blogger abueloscrisytoño said...

Fermosa a documentacion añadida.

 
At 22/12/2007, 10:44 , Blogger Aurora said...

Ben podía ilustrarse esta historia, cando queiras...
;-)
moi boas festas!!
bico

 
At 22/12/2007, 15:44 , Anonymous peke said...

Tes que continuar. Felices festas.

 
At 22/12/2007, 21:44 , Blogger Berta Helena said...

Caro Amigo,

desejo-te, a ti e à tua família, um Natal Feliz. Com tudo de Bom. Muito alegria para o Leo e para os pais.

Grande abraço.

 
At 23/12/2007, 00:15 , Blogger busto.agolada said...

Vaino ter fácil o Leo para facer a árbore xenealóxica aínda que a póla do Balbino quede sen completar. Esa póla será unha das que lle esperte maior misterio, coma a ti.
Boas festas para todos vós. Con agarimo desde Agolada.

 
At 23/12/2007, 02:12 , Anonymous paidovento said...

Menos mal. Xa pensei que ías falar das "Memorias dun neno labrego" de Neira Vilas.

 
At 23/12/2007, 14:23 , Blogger Chousa da Alcandra said...

Coas propostas que hai, supoño que a historia da Balbino da para unha novela.
Felices Festas tamen dende Antas

 
At 23/12/2007, 17:25 , Blogger Rui Caetano said...

Um Feliz natal e sonhos concretizados

 
At 23/12/2007, 20:23 , Anonymous pepe penas said...

Bonita historia. Boas festas

 
At 23/12/2007, 21:50 , Blogger elvira carvalho said...

___________________Paz
__________________União
_________________Alegrias
________________Esperanças
_______________Amor.Sucesso
______________Realizações★Luz
_____________Respeito★harmonia
____________Saúde★..solidariedade
___________Felicidade★...Humildade
__________Confraternização★..Pureza
_________Amizade★Sabedoria★.Perdão
________Igualdade★Liberdade.Boa-sorte
_______Sinceridade★Estima★.Fraternidade
______Equilíbrio★Dignidade★...Benevolência
_____Fé★Bondade_Paciência..Gratidão_Força
____Tenacidade★Prosperidade_.Reconhecimento
- ¨.•´¨) . ×`•.¸.•´× (¨`•.•´¨). ×`•.¸.•´× (¨`•.-
- ¨.•´¨) . ×`•.¸.•´× (¨`•.•´¨). ×`•.¸.•´× (¨`•...“


Um Santo Natal

Um bonito conto e uma bela maneira de homenagear um antepassado.
Um abraço

 
At 23/12/2007, 22:07 , Blogger O Raposo said...

Fermosa historia.
Felices festas.

 
At 24/12/2007, 01:28 , Blogger mamiago said...

Familia! que no me olvido... Felices Fistas! Que los Reyes os traigas muchas cosas buenas!
Bikos.

 
At 24/12/2007, 13:16 , Anonymous Iria said...

Feliz Nadal

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

Links to this post:

Create a Link

<< Home