leoeosseus

Wednesday, 7 November 2007

Papapapapapa



O Leo xa leva algúns días dicindo " mamamama " cando mira a Ana pero hoxe sorprendeume cando entrei pola porta da casa e agatañou cara a min dicindo " papapapapapa ".

Non sei que dicir. Gustoume.

Labels:

33 Comments:

At 07/11/2007, 23:38 , Blogger mamiago said...

preciosa foto!

 
At 07/11/2007, 23:47 , Blogger paideleo said...

Graciñas.
A foto xa é un pouco "antiga". Terá uns quince días xa.

 
At 07/11/2007, 23:48 , Blogger busto.agolada said...

Dicir pouco dixeches pero seguro que a satisfacción excedíache por fóra da camiseta.
Ao Leo vaille gustar a foto camdo a mire con máis anos. A min tyamén me gustou.
Saúdos.

 
At 07/11/2007, 23:58 , Blogger Mr Tichborne said...

pois noraboa! que espelido!
non é coma o rabudo do meu sobriño, que o primeiro que aprendeu é "nonononono!!"

 
At 08/11/2007, 00:31 , Blogger Hai Cada said...

Uffff, só de pensalo caeme a baba :)))).
Unha aperta.

 
At 08/11/2007, 00:51 , Blogger bouzafria said...

Como non! Outro momento para non esquecer. As veces dicimos pensando nos nenos: ¿Cómo poidemos estar tanto tempo sen eles?

 
At 08/11/2007, 10:09 , Blogger Marinha de Allegue said...

Estades os dous ben guapos.
Parabens para Leo por tantos adiantos da gloria velo.

Unha aperta grande para os tres.
:)

 
At 08/11/2007, 14:58 , Blogger Vanessa de Santiso said...

Parecédesvos moito! Como ten que ser de emocionante que a un lle chamen "papa"...
bicos

 
At 08/11/2007, 15:43 , Blogger elvira carvalho said...

Que emoção não amigo. Parece que alguma coisa rebenta dentro do peito. Dá até vontade de chorar.
Só quem nunca foi pai ou mãe não entende.
O Leo está cada dia mais bonito.
Um abraço

 
At 08/11/2007, 20:42 , Anonymous peke said...

Emocionante, non? ;)

 
At 08/11/2007, 21:03 , Blogger Mar e Lúa said...

Que cousiña! E que rápido empeza a falar, eh? Tes que estar máis que orgulloso. Un momento para non esquecer, gracias por compartilo

 
At 08/11/2007, 21:03 , Blogger Rifo I de Zeuquirne said...

Vas ter que mercar un babeiro ben grande... non, para o Leo non, para ti jejeje.
¡Ai que neno tan bonitiño!
un saúdo.

 
At 08/11/2007, 21:15 , Blogger Dorvisou said...

Si, sempre din primeiro mamá, para dicir papá xa teñen que falar un pouco máis :-)
Pois agora xa sabes, vaite preparando, que este rapaz se ten a mesma curiosidade polas cousas que o pai, cando escomence a preguntar non vai parar.
Apertas e bicos para os dous.

 
At 08/11/2007, 22:08 , Blogger Pau said...

Eu creo que o que queria decir era que lle deses " a papapaga"
Linda foto

 
At 08/11/2007, 22:12 , Blogger Suso Lista said...

Menuda panda pra ir de verbenas polo mundo adiante, je je. Ídelas levar de calle as nenas todas. Vas ter que poñer tí o babeiro.

 
At 09/11/2007, 06:54 , Blogger APÁTRIDA said...

Non si a emoción ea tenrura, xa se ve na foto .
Unha aperta

 
At 09/11/2007, 08:13 , Blogger Aurora said...

que neno máis lindo o teu!
Facía moito que non "viaxaba" polos blogs..e púxenme ao dia cos teus posts nun ratiño, encantoume o dos recordos da aldea porque eu tamén teño grabado a ferro os meus na miña aldea, durmindo cos meus primos nesas camas cos colchóns afundidos e tantas aventuras, eu intento repetir esperiencias indo de turismo rural...pero non che é o mismo, e a espalda xa se resinte nas camas incómodas..
jeje
un bico!

 
At 09/11/2007, 12:30 , Blogger crispress said...

Que emoción!! Son testigo de que o rapaz xa se comunica verbalmente, o outro dia collinlle un dos seus libros e deseguido me fixo saber que era seu cun "eeeoooo". O rapaz xa sabe o valor que teñen os libros, estou segura.

 
At 09/11/2007, 16:37 , Blogger Fada Branca said...

en poucas palabrs que tremenda ledicia mostras, noraboa

 
At 09/11/2007, 22:57 , Blogger O Raposo said...

Penso como Pau: eu creo que xa che pide a paga.

 
At 10/11/2007, 01:32 , Anonymous beatriz said...

que un melindre pequerrecho ande xa a dicir papá.... ¿como facer para que non caia a baba?

 
At 10/11/2007, 14:44 , Blogger Fada Branca said...

Grazas polo teu comentario do meme, gora espero a tua sincera opinón do post que colguei onte venres. Grazas

 
At 10/11/2007, 15:31 , Blogger Torreira said...

Ese orjulloso pai.Apertas e parabéns

 
At 10/11/2007, 19:15 , Blogger oko said...

e non che había gustar!!!!
que cousa máis bonita pode haber?

 
At 10/11/2007, 19:53 , Blogger vermella said...

noraboa!,ben bonita a foto.
saúdos.

 
At 10/11/2007, 20:43 , Blogger Chousa da Alcandra said...

Un consello: habitúate a levar panos á man; se non as babas...

 
At 11/11/2007, 01:10 , Anonymous paidovento said...

Pois eu pensaba que dicían antes "papá" ca "mamá". Gustaríame verche a cara cando o dixo.

 
At 12/11/2007, 00:45 , Blogger torredebabel said...

que fermoso, que fermoso! eu non lembro cando foi que Santi me dixo mamamama pero si lembro perfectamente a primeira vez que sorriu. Foi un sorriso fermoso, como non vin outro na miña vida, e foi para min.

 
At 12/11/2007, 19:16 , Blogger TXARI said...

caevos a baba a os dous!!!!!, debeu de ser moi emotivo,...

 
At 13/11/2007, 22:04 , Blogger Gourmet de provincias said...

Si é que cando se soltan e se deciden a dicilo... Flavia xa pasou a dicir Papi, ademáis de Papá, así que xa podes imaxinar como se me cae a baba.

 
At 15/11/2007, 08:54 , Anonymous jan said...

Que emoción, non é?
Estades ben guapos os dous!!!
MOitas apretas!!!

 
At 18/11/2007, 11:12 , Blogger X said...

Non son quen de imaxinar o que se pode sentir ao ver que o teu fillo lle pon nome a iso tan grande que es ti para el.
Meta o momento na maleta das cousas boas.
Saúdos a toda a familia.

 
At 19/11/2007, 15:12 , Blogger An said...

Éche ben grande meu, podes estar ben orgulloso, noraboa papapapapa :D Saudos

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

Links to this post:

Create a Link

<< Home