leoeosseus

Monday, 26 November 2007

As crónicas de Gáidil



 
Este ano as pupieiriñas estiveron lixeiras e o Leo máis eu recibimos dous agasallos dos que deixan pegada. Un era un fermoso libro de Kalandraka coa historia dun osiño que vai para cama despois de cear e bañarse. E o outro é o libro de rol " As crónicas de Gáidil ". Co que non contaba eu é que na páxina 61 aparecen Acedre e o seu fillo " O León " como habitantes de Grania. Este detalle produciume un arrepío e fíxome soltar algunha bagulla de ledicia: non tódolos días un pasa a ser inmortal ó convertirse en personaxe dunha obra escrita !.


Muitas gracias Breogán e Jan: sabedes chegar ó corazón.

Labels:

11 Comments:

At 26/11/2007, 23:38 , Blogger elvira carvalho said...

Ora o pequerucho deve ter ficado todo contente com o facto do menino do livro ter o mesmo nome que ele. Lembro quando o meu filhote era pequeno a história que mais gostava de ouvir era o Pedro e o lobo porque ele se chamava Pedro.
Um abraço

 
At 27/11/2007, 10:04 , Blogger Nébeda said...

léalle moito moito ó Leo. Os libros de Kalandraka son impagables, por certo.


Un biquiño :)

 
At 27/11/2007, 13:56 , Blogger mueja said...

Esta moi ben que o Leo se enganche na lectura de pequeno. (tamén se vaia cedo para a cama, co tempo xa perderá o costume)

parabéns, eu tamén quero ser inmortal dalgún xeito pero no sei como.

 
At 27/11/2007, 18:45 , Blogger Mer said...

Parabéns, logo. Menuda ilusión, xa non para o pai, senón para o cativo. É unha boa forma de introducir á lectura a un neno, sendo un participante da historia.

Unha aperta.

 
At 27/11/2007, 18:50 , Blogger Mer said...

Carai, non vira o post das pupieiriñas. Estes días estaba preparando eu un post sobre elas para poñer no Nadal. Precisamente a foto que tiña era a mesma que puxeches tí o ano pasado.
Xa non o vou facer. Pode que poña algún comentario e un link ao teu post, está xenial.
Un saudiño.

 
At 27/11/2007, 20:40 , Anonymous ghanito said...

que bo!! haha
parabéns, viaxeiro XD

 
At 27/11/2007, 22:26 , Anonymous susolista said...

Señor Acedre, cuide do León, e do seu castro. Parabéns pola inmortalidade.

 
At 27/11/2007, 23:20 , Blogger O Breogán de Gáidil said...

Non era para menos, señor de Grania. Todo o apoio que deu o blogomillo non o podiamos devolver doutro xeito que en pequenas homenaxes. Agardo sexan do agrado de todos.

 
At 28/11/2007, 10:11 , Anonymous peke said...

Que ilusión, non?

 
At 05/12/2007, 18:27 , Blogger crispress said...

Noraboa. Coma boa amiga estou encantada de que pases a posteridade literaria :-)

 
At 20/09/2010, 13:28 , Blogger zeltia said...

Entendoche ben, ter un lugar nun mundo único!
O meu fillo e moi afecionado aos xogos de rol, ainda que agora non ten tempo.
Mesmo escribiu tamén un libro para os seus colegas, e nesas partidas él era o master, claro.
Pasou anos coa imaxinación e a estratexia dos rol... ai, pero ven o mundo e sentaseche enriba!

;)

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

Links to this post:

Create a Link

<< Home