leoeosseus

Wednesday, 10 January 2007

O conto do rapaz que quería voar


Un dos temas que me gusta é a toponimia e a orixe dos nomes de lugar. Na foto está parte de Barcela que ven a dicir val pequena e nótase, non ?. E daquí é un home do que non lembro o nome e do que o meu sogro me contou unha historia divertida e verídica. Resulta que o tal individuo cando era pequeno sempre miraba con envexa para o ceo cando pasaba un avión. E chegou unha época na que o rapaz acabou por se pechar no cuberto tódolos seráns. A lideira durou varios días e ó fin un día chamou o irmán e pediulle axuda para subir ó alto do canastro un avión que fixo de madeira; ben feituquiño pero de madeira. No morro do avión atou unha corda e el montouse no avión. Cando estaba alí no alto dixolle ó irmán que estaba abaixo: - Tira forte da corda e dille a mamá que vou pro Brasil.
Está claro que ese día non saiu de Barcela pero hoxe anda pola internet adiante.

Labels: , ,

10 Comments:

At 10/01/2007, 23:49 , Anonymous rifenha said...

Fermosa imagem do val outoniço, com as árvores ondulando polo meio da erva e a humidade da tarde começando a se pousar .
Também fermoso relato de raparigos engenhossos por falta de tantas cousas que agora temos..
O meninho queria revivir o mito de Ícaro, mas indo ao Brasil, mais acaido e mais mágico que o sol.
Onde vai parar...
Cada tarde visito estas casas virtuais esperando encontrar algo de mágia.
E nunca me defraudão: um luxo e umha sorte.

 
At 11/01/2007, 02:52 , Blogger Mario said...

Si que é ben graciosa a historia do cativo, menos mal que non lle deu por tirarse do tellado nen nada polo estilo.

 
At 11/01/2007, 12:57 , Blogger moucho branco said...

que maravillosa a inxenuidade da infancia... mira que pensar que o combustible lle chegaría até o Brasil...

 
At 11/01/2007, 23:23 , Blogger paideleo said...

Graciñas polos vosos comentarios.
A verdade é que cando oín a historia encantoume. Estabamos na sobremesa e fóra facía frío. A cociña de ferro acariñaba con calor os nosos corpos e a tele estaba muda. Xuntáronse estas condicións e saiu unha conversa leda con historias e cousas pasadas.

 
At 12/01/2007, 03:47 , Blogger TXARI said...

cando se é neno...a imaginaçom dominache e é onde um reconheçe a inocecia que aínda nos persegue...moi graciosa história

 
At 12/01/2007, 13:43 , Blogger oko said...

pois logo, cos anos chegou ainda mais lonxe que o Brasil, non? ,P

 
At 13/01/2007, 13:05 , Blogger Torreira said...

E que mais se pode pedir compañeiro? (que alguen tire da corda e fuxir lonxe é unha boa petición imaxinativa que non entende de Iberia)

 
At 13/01/2007, 22:57 , Anonymous Anonymous said...

Si, mais non creo que lle dése tempo de chegar ao Brasil co hostiazo de debeu mangar. Neste caso gaña Sancho, non Quixote.
A máis favorecida, como sempre, a web pecadora.
Mo *
Moi bo post, paideleo, un pracer ler un blog tan coñero.
Linda foto.

 
At 14/01/2007, 00:04 , Blogger David said...

que curiosa a historia do rapaz... :D fermosa foto, hehehe...
saúdos!

 
At 05/01/2012, 09:49 , Anonymous Generic Levitra (Vardenafil) said...

Great website, looks very clean and organized. Keep up the good work!

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

Links to this post:

Create a Link

<< Home