leoeosseus

Wednesday, 24 January 2007

Meruxes


O tempo anda tolo e o outro día case era primavera e agora é inverno. Polas beiras das estradas en Vigo había un feixe de frores amarelas como as da foto. Cando eu era pequeno eu, meu irmán e uns veciños iamos tirarnos a rebolos polo valado do Colexio Fogar de San Roque en Vigo. Cando parabamos colliamos as frores e chuchabamos os talos que soltaban un zume avinagrado. O outro día díxome o meu sogro que esas frores se chaman meruxes... É bonito pórlle nome ás lembranzas da nenez.

Labels: ,

21 Comments:

At 24/01/2007, 23:34 , Blogger bouzafria said...

Na beira do Castro, pertiño do Colexio Fogar, eran simplemente "vinagretas". E non estaban nada mal.

 
At 24/01/2007, 23:50 , Anonymous rifenha said...

Eu até penso que se comem em ensaladas. Hei pesquisar a ver se atopo algo.
Por certo. O problema já fica resolto.
Muito obrigada com você polo seu interês

 
At 25/01/2007, 02:20 , Blogger moucho branco said...

Gústame moito a última frase do post... tes aptitudes poéticas, eh?, ;P

 
At 25/01/2007, 08:53 , Anonymous náufrago said...

Eu tamén chuchaba. Hoxe en día, se calquera neno o fixese, os pais irían correndo para levalo a urxencias procurando a House.

 
At 25/01/2007, 13:08 , Anonymous Modesto said...

Na miña zona chamámoslles chuchameles. E, si, teño chuchado moito neles. :D

 
At 25/01/2007, 17:23 , Blogger Moralla said...

OLa! hai tempo que non che escribía, perdoa.
As florciñas da foto son das miñas favoritas, en serio, son silvestres, salvaxes, chamativas, primaverais!!
eu entereime do nome hai pouco, polo veciño de aquí arriba, Modesto, que se chamaban chuchameles, agora, grazas a ti, sei un novo nome. Un post moi fermoso, e que lembranzas me traes da infancia!!
Un bico con pétalos :-)

 
At 25/01/2007, 18:53 , Anonymous Máis Alá said...

Eu coñecias como chuchameles, e tamén como vinagretas.

 
At 25/01/2007, 20:32 , Blogger David said...

Eu sempre lles chamei vinagretas a esas flores coas que xogaba na aldea, hehehe....
PS: E aínda non me levaron a House... :P

 
At 25/01/2007, 21:43 , Blogger Nemeth said...

eu tamén coñezo ben o Colexio Fogar de Vigo. Tiña familía traballando alí e sempre que ía a Vigo visitábao.

unha aperta

 
At 25/01/2007, 22:26 , Anonymous ghanito said...

Na miña escola saltábamos un muro para ir ó terreo do hospital do lado e coller os chuchameles (tamén oira o de vinagretas). Para min son lembranzas de excursións aventureiras.
Grazas por traelas de volta, meu. :-)

 
At 26/01/2007, 10:32 , Blogger franetico said...

no se llamaban chuchameles? creo que si volviera a chupetear una de esas vainas sufriría una regresión brutal hasta mi época de pañales cotonificio. menudo viaje. un abrazo para leo.

 
At 26/01/2007, 18:22 , Blogger An said...

Meruxes...si señor,nós faciamos o mesmo, a chuchar :)...farano os rapaces no futuro...:)

 
At 26/01/2007, 22:29 , Blogger Suso Lista said...

En Corme vinaghretas. Zughameles son as madreselvas.

 
At 27/01/2007, 01:48 , Blogger TXARI said...

chuchameles creio eu tambén...qe me deçian de pequeno que estaban contaminadas pq era onde ían a mexar os cans e as cadelas...

 
At 27/01/2007, 20:43 , Blogger Nébeda said...

A miña lembranza de nenez tiña por nome "chuchamel". XDD.


(e non tan de nenez, que aínda o sigo a facer).


Saúdos.

 
At 27/01/2007, 23:55 , Blogger torredebabel said...

Aquí as temos iguais pero vermellas e, de nena, tamén chuchaba nelas un zume ainda que acá non é avinagrado senón doce. Pero tes razón: o tempo está tolo e a culpa non é del, senon nosa...

 
At 28/01/2007, 04:13 , Blogger Mario said...

A min tamén me traen lembranzas, de cando ía a aldea coa miña nai e mas ensinaba, que eu nacido entre asfalto e cemento non as daría recoñecido na vida.

 
At 29/01/2007, 12:03 , Blogger Dorvisou said...

É casualidade, acabo de ler un artigo onde dicía algo como que as palabras inventámolas os homes para delimitar a nosa realidade.
Pedriño, os recordos sempre están cheos de emocións e fermosas palabras. Polomenos os bons recordos que son os que deberían estar sempre presentes.
Unha aperta.

 
At 29/01/2007, 17:04 , Blogger Torreira said...

Eu sempre quixn ser chuchador de frores

 
At 30/01/2007, 13:10 , Anonymous Anonymous said...

Ai! Que lindo! "chuchador de flore"! Aínda estás a tempo!!
Mais non creo que sexa moi pracenteiro facelo coas espiñas das rosas e dos toxos (ten coidado!)

MORALLA*

 
At 02/02/2007, 23:10 , Blogger Milego said...

Para min sempre foron chuchameles ;)

Un saúdo.


P.D.: Bonito blog.

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

Links to this post:

Create a Link

<< Home