leoeosseus

Saturday, 21 October 2017

Turismo de catástrofe


Non, a foto non é unha foto antiga en sepia. É un parque nas Neves a toda cor que é un mirador do río Miño. Cando o inauguraron mirábase o río dende aquí pero logo medrou o bosque de eucaliptos e piñeiros para tapar a vista. Agora ardeu de forma brutal. Poden rebautizalo como o Mirador da Estupidez Humana.


O lume desta volta non se conformou con queimar bosques que cruzou estradas e ríos e queimou casas abandonadas, galpóns, cultivos e froiteiras. O lume lambeu casas habitadas que se salvaron gracias á xentiña luitadora que pasou un mal domingo e unha pior madrugada de luns. Marabilloume que non morrese máis xente.


Presa do lume caiu unha serrería tal que fose unha burla do destino, unha vinganza de árbores suicidas que non querían rematar os seus días fendidos e cortados nesta instalación.


O monte quedou calcinado e xurdiron pedras: vellas lembranzas de terras cultivadas.


Agora toca recuperar tendidos eléctricos, airear casas afumadas, reconstruir o que se poida e volver prantar frutais ou viñas e sementar hortas, patacas e millo. Os eucaliptos e piñeiros xa virán sós, seguro.


E, como burla irónica do destino, sobreviven ao lume unhas palabras baleiras de propaganda política.
Un fracaso explicado cunha imaxe.

Labels: ,

Wednesday, 18 October 2017

Charlas e emoticonas


O luns quixen asistir a unha charla coloquio sobre " Muller: saber e poder " e cando empezou tiven que marchar. Parecía que ía ser interesante o relatorio de Ledicia Costas e María Reimóndez baixo as preguntas de Fran Alonso. Noutra ocasión será.


E onte foi un cambio radical indo mirar a película " Emoji " que resultou un fracaso para os adultos que fomos e mesmo para Leo que calificou a película como a pior da historia. E non somos os únicos que opinan iso.

Labels: ,

Monday, 16 October 2017

E pasou a nosa Ofelia versión galega


Vaia domingo de inferno !. Cando iamos cara Arbo a estrada estaba cuberta de fume que viña dun incendio en Portugal. Xa en Arbo foron chegando noticias de lumes en Baiona, en Pazos de Borbén, en Ponteareas, en Gondomar, etc. O vento tolo arrastaba calor, fume e muxicas dende quilómetros de distancia. Chegada a hora de volver a casa decidimos quedar a durmir en Arbo polo perigo cos incendios nas Neves, por Ponteareas e Portugal. Fixemos ben que hoxe volvemos a casa e puidemos observar o camiño polo concello das Neves con todo arrasado. Salvando as casas e algúns galpóns todo estaba queimado: monte, viñas, prados e eidos das casas cos seus frutais e todo. Era unha paisaxe bélica, incrible, de película futurista.

Cando se decatarán os que queiman o monte que están cometendo un crime horrible ?.
Como lle explico ao meu fillo que soñou con bolivianos vestidos de verde queimando montes que esta tolicie se volverá repetir gracias a esa gandaxe que non é boliviana precisamente ?.
Que lle direi a Xela cando se repita este desastre e descubra que non podemos durmir tranquilos que as galiñas non avisan do lume cacarexando e que estamos todos, todiños, en perigo ?.

Labels:

Thursday, 12 October 2017

Allariz...again

 
Facía un día bo para unha paseata e tiramos cara a Allariz onde vai rematar o Festival Internacional de Xardíns.
Sempre acordamos tarde para visitar estes xardíns e perdemos o esplendor que terían na primavera pero algo queda del.
Antes paseamos pola beira do río sen a presenza de cans que é típica en tantos paseos. Descubrimos estatuas colocadas este mesmo ano como a adicada ao Boi de Allariz.
Na exhibición dos doce xardíns adicados á memoria foi Leo o noso guía que fixo curiosamente o seu papel en galego despois duns seis anos sen falar en galego !. Sería por ser hoxe o día da Hispanidade !.

 Os xardíns eran ben variados e orixinais e escollemos votar polo número dous.
Despois os nenos merendaron un phoskito orixinal de 1972 e tiramos para casa que mañá non é festivo.
 
Aínda tivemos que pasar por un incendio despois de Melón que enchía de fume a estrada para pánico de Xela que nunca tivo un lume tan perto. É o que acontece por prantar leña no monte.

Labels: ,

Monday, 9 October 2017

Non teñas medo


O mundo rural resiste contra a desaparición e luita contra inconvenientes. Por Arbo os malandros rouban cebolas e cabritos a veciños e a un familiar en Bande vaciáronlle o canastro de todo o millo e levaron o caldeiro e todo. Menos mal que aos avós non lles pasou nada.
Co mundo rural o idioma galego vai perdéndose polo menos por esta zona e con el expresións e ditos como a que aprendín hai uns meses que dicía " Entre maio e abril pouco hai onde ir " que vén a dicir que tanto ten unha escolla coma outra. E onte aprendín da boca de avoaM " Eres coma o clavo que non hai quen no cu lle dea " cando non atinas con algo coma ela que lle daba opcións a Xela para comer.
Iso si, a expresión " Non teñas medo " segue ben viva e é unha resposta negativa como dicir " De ningunha maneira ".
Exemplo: Paideleo, vas deixar de escribir papaxadas no blogo ?. E eu respondo: " Non teñas medo !."

Labels: